0
1038 kopiya kopiya

Пахта ердаги энг қадимги табиий толалардан бири бўлиб, унинг тариҳи  милоддан аввалги 12000 йилга тўғри келади.  

      Маълумки, Ҳиндистон биринчилардан бўлиб пахта етиштира бошлаган.       Ғўзанинг расмий ватани Ҳиндистон деб ҳисобланади, чунки тўқилган мато
 ва унинг сотуви ҳақидаги биринчи эслатма у билан боғлиқ эди. Ҳиндистон эътиқодларига кўра, пахта осмоннинг инъомидир.  

       Милоддан аввалги VII асрдан бошлаб, пахта етиштириш асосан Ҳиндистонда амалга оширилди. Хом ашёни қайта ишлаш жараёни мураккаб ва узоқ эди (ҳамма нарса қўл билан қилинган). Олинган матолар бунга лойиқ эди. Маълумки, VII асрда Хитойда пахта асосан декоратив ўсимлик сифатида ишлатилган.

       Матонинг дастлабки қисмлари қўлда ишлаб чиқарилган, ҳозирги жараёнларнинг аксарияти автоматлаштирилди. Статистикага кўра, бугунги кунда сайёрамизнинг ҳар бир фуқароси йилига камида 7 кг пахтадан фойдаланади.

      Пахта тарихи бир неча минг йилга тенг бўлса-да, тўқимачилик саноати учун муҳим бўлган ушбу табиий материалнинг роли фақат 19 асрда  бошланган.

Comment qoldiring

Sizning elektron pochta manzilingiz e'lon qilinmaydi.

0
X